أبو المحاسن الحسين بن الحسن الجرجاني

396

تفسير گازر ( جلاء الأذهان وجلاء الأحزان ) ( فارسى )

آنكه استغفار كند و از گناهان آمرزش خواهد از خداى الّا انتظار آنكه آيد بايشان طريقه و نهادى كه پيشينيان را بوده است از هلاك كردن ايشان به عذاب استيصال يا آنكه عذاب بايشان آيد معاينه روى با روى كلبى گفت : مراد قتل است بتيغ چنان كه روز بدر بود ، يا عذاب روز قيامت ؛ يعنى هر چه در باب لطف به كار مىآمد بكرديم هيچ نماند الّا آنكه ايشان را الجا كنيم به عذاب معاينه تا ايمان آرند . [ سوره الكهف ( 18 ) : آيات 56 تا 59 ] وَ ما نُرْسِلُ الْمُرْسَلِينَ إِلاَّ مُبَشِّرِينَ وَ مُنْذِرِينَ وَ يُجادِلُ الَّذِينَ كَفَرُوا بِالْباطِلِ لِيُدْحِضُوا بِهِ الْحَقَّ وَ اتَّخَذُوا آياتِي وَ ما أُنْذِرُوا هُزُواً ( 56 ) وَ مَنْ أَظْلَمُ مِمَّنْ ذُكِّرَ بِآياتِ رَبِّهِ فَأَعْرَضَ عَنْها وَ نَسِيَ ما قَدَّمَتْ يَداهُ إِنَّا جَعَلْنا عَلى قُلُوبِهِمْ أَكِنَّةً أَنْ يَفْقَهُوهُ وَ فِي آذانِهِمْ وَقْراً وَ إِنْ تَدْعُهُمْ إِلَى الْهُدى فَلَنْ يَهْتَدُوا إِذاً أَبَداً ( 57 ) وَ رَبُّكَ الْغَفُورُ ذُو الرَّحْمَةِ لَوْ يُؤاخِذُهُمْ بِما كَسَبُوا لَعَجَّلَ لَهُمُ الْعَذابَ بَلْ لَهُمْ مَوْعِدٌ لَنْ يَجِدُوا مِنْ دُونِهِ مَوْئِلاً ( 58 ) وَ تِلْكَ الْقُرى أَهْلَكْناهُمْ لَمَّا ظَلَمُوا وَ جَعَلْنا لِمَهْلِكِهِمْ مَوْعِداً ( 59 ) ما پيغمبران را نفرستاديم مگر براى آنكه تا بشارت دهنده و ترساننده باشند آنگه كافران با ايشان مجادله ميكنند تا بخصومت و جدل يا بوجه باطل حق را باطل گردانند و از آنچه برآنست بلغزانند و آيات مرا و دلالات و بيّنات مرا كه فرستادم و آنچه ايشان را به آن بترسانيدم باستهزا گرفتند و به آن افسوس داشتند [ وَ مَنْ أَظْلَمُ ] و كيست ستمكارتر از آنكس كه او را پند دهند بآيات خداى ؛ او از قرآن و اوامر و نواهى آن اعراض كند و روى بگرداند و نشنود و بدان كار نكند ، و فراموش كند آنچه دست او آن را تقديم كرده باشد از گناه ، آن را فراموش كند و هر چه با وى گويند نشنود و فهم نكند تا پندارى كه ما بر دلهاى ايشان پوششها كرده‌ايم و در گوشهاى ايشان گرانى و كرى نهاده‌ايم تا نشنوند و ندانند ، و اگر تو ايشان را با هدايت دعوت كنى ايشان هرگز نشنوند و مهتدى نشوند و با راه نيايند چون كران و كوران كه سخن نشنوند و فهم نكنند و راه نبينند پس اين جماعت نيز سخن نشنوند و با راه نيايند . [ وَ رَبُّكَ الْغَفُورُ ذُو الرَّحْمَةِ ] و خداى تو اى محمّد آمرزنده و مهربانست اگر باستحقاق و وفق